arrow_drop_up arrow_drop_down
Emoties kun je maar beter erkennen en...
18 februari 2013 

Emoties kun je maar beter erkennen en...

We volgen de belevenissen van coach Wilma en haar klant Mascha. Coach Wilma wil, als het kan en nuttig is, provocatief coachen.

Deel 6:
Mascha vertelt coach Wilma dat ze in haar team heeft ingebracht dat ze graag over de toekomst van het werk wil praten.

Waar gaan we naar toe? Wat zijn de speerpunten voor de komende periode?

Haar collega’s hadden er niet zo’n zin in. ‘Al dat gepraat, wat heeft dat voor zin’, ‘Ze doen toch uiteindelijk wat ze willen.’

Mascha was geërgerd door deze reacties van haar collega’s en is flink van leer getrokken. Dat verbeterde de verhoudingen niet echt.

Ze vraagt coach Wilma hoe ze het anders aan had kunnen pakken. ‘Tja’, zegt coach Wilma, ‘Ik weet het niet zo. Vertel eens, wanneer ging het voor jouw gevoel mis?’

‘Nu ja, het feit dat ze niet eens over de toekomst willen praten. Dat is toch idioot! Daar ging het al mis.’ Mascha wordt ter plekke weer boos.
Goed, denkt coach Wilma, ze denkt dus dat het aan de anderen ligt.

Wat is jouw bijdrage daarin geweest?‘ vraagt ze zo vriendelijk mogelijk en met een glimlach op haar gezicht.

Mascha kijkt coach Wilma boos aan: ‘Mijn bijdrage? Dat ik het aan de orde stel! Dat is zeker ook al weer fout. Ik houd mijn mond wel de volgende keer!’
‘Waar word je zo boos van?’
Nu wordt Mascha nog chagrijniger: ‘Waarom sta je nou niet eens een keer aan mijn kant!’
‘Maar ik sta aan jouw kant!’ roept coach Wilma uit. ‘Natuurlijk, ik wil juist dat het je gaat lukken.’

Mascha kalmeert wat. Samen kijken ze opnieuw naar wat Mascha anders had kunnen doen.

Na afloop realiseert coach Wilma zich dat ze helemaal niet provocatief is geweest. Misschien hoefde het ook niet, maar had ze niet anders kunnen reageren toen Mascha zo boos werd? Het is nu helemaal niet aan de orde gekomen dat Mascha de schuld nogal makkelijk bij anderen legt.

Is er een provocatieve tip?

Ja, die is er. Kijk maar.

Over de schrijver
Vol vertrouwen en voluit leven en werken. Op je eigen manier.
Hemmo dekkers
Door

Hemmo dekkers

op 19 February 2013

Hoi Anneke, Allereerst weer bedankt voor je geweldige tipe en bovenal voor de uitvoering. Het was weer genieten. Twee dingen: 1) Hoe groot is het risico dat mensen zich belachelijk gemaakt voelen, zich niet serieus genomen door deze manier van reageren (het vergroten van de emoties) 2) Wat als je klant (gesprekspartner) nieet bevattelijk hiervoor is? Welleuk om eens te kijken hoever je moet uitvergrotene voordat er reactie op komt die gewenst is. Ik kijk alweer uit naar de volgdende tip! Dank Hemmo

Anneke
Door

Anneke

op 21 February 2013

Ha Hemmo, Dank voor je reactie. Goeie vragen. Antwoord op je eerste vraag: alles staat of valt met het contact dat je met die ander hebt, je timing en je uitvoering. En dan nog heb je best kans dat mensen zich niet serieus genomen voelen. Mensen hechten zich nogal aan hun gevoelens en problemen, dus als je daar aan morrelt kunnen ze geïrriteerd raken. Geen nood, hoort erbij en als je het met de goede intentie doet (ik mag je, ik ga een beetje stoeien met wat jij allemaal voor waar aanneemt, zodat jij wat meer ruimte kunt krijgen) is de kans op blijvende schade nihil. En je kunt altijd nog sorry zeggen als je echt te ver bent gegaan en geen goed contact meer hebt met je gesprekspartner. Timing is ook belangrijk: als iemand een echte emotie heeft, ga je dit niet doen. Maar als je merkt dat iemand vooral aan het beschuldigen en klagen is, zonder te willen kijken naar de eigen bijdrage, dan wel. Tot slot de uitvoering: in de video trek ik flink van leer. Dat kan als donderslag bij heldere hemel komen. Je kunt ook iets rustiger beginnen en dan langzaam op stoom raken en steeds meer overdrijven. Het belangrijkste is dat je wel het omslagpunt maakt en echt gaat overdrijven. Anders schiet het niks op. Dan je tweede vraag: ja, je hebt gesprekspartners die er niet van gediend zijn. Maar toch...als je even volhoudt en het met een grote grijns doet gaan ze zeggen: ja, ja, nu weet ik het wel. Hou maar op. Als echte (provocatieve) coach vraag je dan: wat weet je dan? Ik leefde me alleen maar in. Als het te lang duurt en vervelend wordt stop je. Belangrijkste is dat je je contact met die ander goed houdt. Ze mogen best even geïrriteerd zijn, even afhaken, maar niet te lang. Omschakelen kan door te vragen: ben ik nu te ver gegaan? Succes en plezier!

Anneke
Door

Anneke

op 21 February 2013

Ha Hemmo, Dank voor je reactie. Goeie vragen. Antwoord op je eerste vraag: alles staat of valt met het contact dat je met die ander hebt, je timing en je uitvoering. En dan nog heb je best kans dat mensen zich niet serieus genomen voelen. Mensen hechten zich nogal aan hun gevoelens en problemen, dus als je daar aan morrelt kunnen ze geïrriteerd raken. Geen nood, hoort erbij en als je het met de goede intentie doet (ik mag je, ik ga een beetje stoeien met wat jij allemaal voor waar aanneemt, zodat jij wat meer ruimte kunt krijgen) is de kans op blijvende schade nihil. En je kunt altijd nog sorry zeggen als je echt te ver bent gegaan en geen goed contact meer hebt met je gesprekspartner. Timing is ook belangrijk: als iemand een echte emotie heeft, ga je dit niet doen. Maar als je merkt dat iemand vooral aan het beschuldigen en klagen is, zonder te willen kijken naar de eigen bijdrage, dan wel. Tot slot de uitvoering: in de video trek ik flink van leer. Dat kan als donderslag bij heldere hemel komen. Je kunt ook iets rustiger beginnen en dan langzaam op stoom raken en steeds meer overdrijven. Het belangrijkste is dat je wel het omslagpunt maakt en echt gaat overdrijven. Anders schiet het niks op. Dan je tweede vraag: ja, je hebt gesprekspartners die er niet van gediend zijn. Maar toch...als je even volhoudt en het met een grote grijns doet gaan ze zeggen: ja, ja, nu weet ik het wel. Hou maar op. Als echte (provocatieve) coach vraag je dan: wat weet je dan? Ik leefde me alleen maar in. Als het te lang duurt en vervelend wordt stop je. Belangrijkste is dat je je contact met die ander goed houdt. Ze mogen best even geïrriteerd zijn, even afhaken, maar niet te lang. Omschakelen kan door te vragen: ben ik nu te ver gegaan? Succes en plezier!

Marianne
Door

Marianne

op 26 February 2013

Beste Anneke, Bedankt voor alle tips tot nu toe. Hier heb ik echt wat aan. Mijn vraag is de volgende: regelmatig kom ik mensen tegen die verzuimen vanwege ziekte en dit meerdere keren in een jaar doen. Zelf vinden ze het de normaalste zaak van de wereld. Is er ook een provocatieve aanpak om mensen in te laten zien dat dit verzuim geen echt verzuim is maar gedrag? met vriendelijke groet, Marianne

Anneke
Door

Anneke

op 27 February 2013

Ha Marianne, Oei, ziekteverzuim! Ik laat altijd graag aan artsen over om te bepalen of iemand ziek is of niet. In nrc next van vandaag (27 februari) staat een mooi stukje over hoe je omgaat met mensen die, naar jou idee, onterecht gebruik maken van de ziektewet. Moraal van het verhaal: ga, als leidinggevende, vooral de dialoog aan en achterhaal waarom mensen zich ziek melden. Maar jij wilt weten wat je provocatief kunt. Ik zou zeggen: niet doen als je je eigen ergernis wilt uiten. Raak eerst je ergernis kwijt. Bijvoorbeeld door netjes feedback te geven. Je moet dan wel zeker weten dat iemand onterecht gebruik maakt van de ziektewet. (bijvoorbeeld: 'ik merk dat je deze maand nu al voor de vierde keer je ziek hebt gemeld, terwijl je niet echt ziek bent En je zegt dat je dat normaal vindt. Ik vind dat helemaal niet normaal: ik word er boos van. Het betekent namelijk dat anderen je werk moeten doen en het heeft een heel slechte invloed op de sfeer.'Nu kun je kiezen: vragen wat er aan de hand is of vragen wat hij er van vindt. Om te beëindigen met de opmerking dat je hoopt dat hij/zij zich niet meer onnodig ziek meldt. En dat je het ook gaat melden aan de leidinggevende (of iets dergelijks). Provocatief (dus met warmte en humor):als je niet boos bent, maar de ander wel inzicht wilt laten krijgen, kun je de ziekmelding overdrijven om te zien hoever mensen bereid zijn te gaan. Bijvoorbeeld: 'pfff eigenlijk is het maar peanuts die paar dagen ziek melden. Wat we zouden moeten doen is een rouleersysteem afspreken: een maand op en een maand af. Eerst jij 'ziek', dan ik. Misschien wil Anja ook wel meedoen! Zullen we een lijstje rond laten gaan? Wat denk je?' Je kunt meer doen. Maar eerlijk gezegd denk ik dat de beste optie een gewoon goed gesprek is.

Marianne
Door

Marianne

op 27 February 2013

Beste Anneke, Bedankt voor je reactie. Het gaat inderdaad om inzicht te verschaffen bij de ander over het "ziek" zijn. Ik ben hier zelden boos om omdat het mijn werknemers niet zijn, ik probeer ook altijd de eigenlijke reden te achterhalen. Sommige mensen vinden het helaas tot een "recht" behoren om regelmatig te verzuimen. Een tip als bovenstaande zou in een gesprek zeker kunnen werken, hier kan ik zeker wat mee. Dank je wel.

Marianne
Door

Marianne

op 27 February 2013

Beste Anneke, Bedankt voor je reactie. Het gaat inderdaad om inzicht te verschaffen bij de ander over het "ziek" zijn. Ik ben hier zelden boos om omdat het mijn werknemers niet zijn, ik probeer ook altijd de eigenlijke reden te achterhalen. Sommige mensen vinden het helaas tot een "recht" behoren om regelmatig te verzuimen. Een tip als bovenstaande zou in een gesprek zeker kunnen werken, hier kan ik zeker wat mee. Dank je wel.

Anneke
Door

Anneke

op 27 February 2013

Ha Marianne, Oei, ziekteverzuim! Ik laat altijd graag aan artsen over om te bepalen of iemand ziek is of niet. In nrc next van vandaag (27 februari) staat een mooi stukje over hoe je omgaat met mensen die, naar jou idee, onterecht gebruik maken van de ziektewet. Moraal van het verhaal: ga, als leidinggevende, vooral de dialoog aan en achterhaal waarom mensen zich ziek melden. Maar jij wilt weten wat je provocatief kunt. Ik zou zeggen: niet doen als je je eigen ergernis wilt uiten. Raak eerst je ergernis kwijt. Bijvoorbeeld door netjes feedback te geven. Je moet dan wel zeker weten dat iemand onterecht gebruik maakt van de ziektewet. (bijvoorbeeld: 'ik merk dat je deze maand nu al voor de vierde keer je ziek hebt gemeld, terwijl je niet echt ziek bent En je zegt dat je dat normaal vindt. Ik vind dat helemaal niet normaal: ik word er boos van. Het betekent namelijk dat anderen je werk moeten doen en het heeft een heel slechte invloed op de sfeer.'Nu kun je kiezen: vragen wat er aan de hand is of vragen wat hij er van vindt. Om te beëindigen met de opmerking dat je hoopt dat hij/zij zich niet meer onnodig ziek meldt. En dat je het ook gaat melden aan de leidinggevende (of iets dergelijks). Provocatief (dus met warmte en humor):als je niet boos bent, maar de ander wel inzicht wilt laten krijgen, kun je de ziekmelding overdrijven om te zien hoever mensen bereid zijn te gaan. Bijvoorbeeld: 'pfff eigenlijk is het maar peanuts die paar dagen ziek melden. Wat we zouden moeten doen is een rouleersysteem afspreken: een maand op en een maand af. Eerst jij 'ziek', dan ik. Misschien wil Anja ook wel meedoen! Zullen we een lijstje rond laten gaan? Wat denk je?' Je kunt meer doen. Maar eerlijk gezegd denk ik dat de beste optie een gewoon goed gesprek is.

Hemmo dekkers
Door

Hemmo dekkers

op 19 February 2013

Hoi Anneke, Allereerst weer bedankt voor je geweldige tipe en bovenal voor de uitvoering. Het was weer genieten. Twee dingen: 1) Hoe groot is het risico dat mensen zich belachelijk gemaakt voelen, zich niet serieus genomen door deze manier van reageren (het vergroten van de emoties) 2) Wat als je klant (gesprekspartner) nieet bevattelijk hiervoor is? Welleuk om eens te kijken hoever je moet uitvergrotene voordat er reactie op komt die gewenst is. Ik kijk alweer uit naar de volgdende tip! Dank Hemmo

Marianne
Door

Marianne

op 26 February 2013

Beste Anneke, Bedankt voor alle tips tot nu toe. Hier heb ik echt wat aan. Mijn vraag is de volgende: regelmatig kom ik mensen tegen die verzuimen vanwege ziekte en dit meerdere keren in een jaar doen. Zelf vinden ze het de normaalste zaak van de wereld. Is er ook een provocatieve aanpak om mensen in te laten zien dat dit verzuim geen echt verzuim is maar gedrag? met vriendelijke groet, Marianne

Reactie plaatsen

Heb je  vragen, ideeën, zin om te overleggen?